Nieuwsbericht

28-03-2009

Interview: Vrijwilligers aan het woord

“Vrijwilligers zijn onmisbaar” staat ergens anders op de website. Statina kan alleen bestaan dankzij de inzet van onze vrijwilligers. Naast het bieden van de mogelijkheid tot het beoefenen van de atletieksport zijn er altijd veel activiteiten nodig om het geheel tot stand te brengen. Denk aan de verschillende commissies voor o.a. ledenadministratie, de wedstrijden, onderhoud van de baan, kleedkamers en kantine. Wij willen nu ook eens de vrijwilligers van Statina onder de aandacht brengen, te beginnen met de dames van de kantine, en daarmee misschien andere mensen op het idee te brengen om zich ook in te gaan zetten voor de club.

De vrijwilligers van de kantine
De kantinedienst wordt momenteel gerund door 5 dames. De dinsdagavond van 17-18 uur door Mariska van Vugt, van 18-19 uur door Nel Stout, en van 20-22 uur door Joke Bloemers. Op woensdagavond van 20-21.30 uur staat Anita Spruit achter de bar, en op donderdag van 17-18 uur zien we Patricia Glavimans in de kantine. Voor de rest van de donderdagavond is er een vacature.

De afgelopen weken heeft de webredactie de dames van de kantine geïnterviewd!

Wat doe je zoal als je kantinedienst hebt?

“Zorgen voor koffie en thee”, “klaarleggen van koek en snoep”, “aanwezig zijn als mensen wat willen gebruiken of iets de vorige keer hebben laten liggen”, “soms meedoen met een spelletje”, “tegen het eind van de avond opruimen en schoonmaken”. In de vroege uurtjes (17-18 uur) zitten er ouders die hun kind naar de club hebben gebracht, en sommigen zijn dan met hun laptop in de weer. Consumptie is trouwens niet verplicht.

Hoe lang doe je al vrijwilligerswerk voor Statina?

Enkele dames doen dit pas 1 of 2 jaar. “Sinds het clubgebouw en de baan er zijn”. Joke en Patricia zijn echter al ongeveer 20 jaar actief (sinds de oprichting van Statina).

Hoe ben je ertoe gekomen om dit werk te doen?

Hierover zijn de dames redelijke eensgezind: Brengen en halen van zoon of dochter voor de atletiekles. Nel is moeder van twee zoons die aan atletiek doen bij Statina. “Je brengt en haalt ze wel eens, ze komen met verhalen thuis, en zo rol je er vanzelf in”. Voor Mariska geldt iets soortgelijks (zoon Hugo van 9 jaar, partner Gerard Smit – trainer bij Statina). “Toen ik in het begin mijn zoon naar training bracht, zag ik dat de kantine gesloten was. Dat stoorde mij, want ik had ook geen zin om dan nog een keer heen en weer te fietsen. Ben je thuis dan moet je weer terug. Het leek me nuttiger om in die tijd in de kantine te staan. Je hoeft trouwens ook geen lid te worden van de vereniging, dat ben ik ook niet.” Ook Anita heeft een dergelijke band met Statina: “Mijn zoon en man zijn erg actief bij de vereniging. Ik voelde me eigenlijk wel een beetje verplicht iets voor de vereniging te doen”. Patricia idem: “Vanaf het begin vond ik het leuk om onze zoon (toen 7 jaar) naar atletiek te brengen en weer te halen, en vanaf die tijd zijn we er bij betrokken”. En Joke heeft een kleinzoon bij de club en “dat maakt het extra leuk!”

Doe je zelf ook aan atletiek of andere sporten?

Nel: “Ik loop zelf ook hard, hoewel niet in verenigingsverband. Daarnaast heb ik altijd veel aan volleybal gedaan, nog steeds trouwens een avond in de week. O ja en vaak tennissen ’s zomers op de camping. Mijn man loopt trouwens ook, maar is te druk om ook op Statina te gaan. Mariska: “Ik doe regelmatig mee met een prestatieloop, maar niet zo fanatiek hoor, maximaal 5 km!”. Anita: “Ik heb ooit een poging gedaan tot atletiek, maar voelde me een beetje ongemakkelijk tussen al die gevorderden.” Patricia: “Nee, nooit, mijn man Jaap (oud-voorzitter, red.) ook niet. Maar ik vind het leuk om af en toe bij baanwedstrijden te jureren of andere dingen te doen. Het blijft een leuke sport”.

Wat vind je de leukste activiteiten of dagen, en waarom?

Ook hier wordt bijna unaniem op geantwoord dat de toernooidagen of clubkampioenschappen gezellig zijn en druk. “Dan heb je veel werk in de kantine”. Anita: “Dan ben je lekker bezig en is de omzet een stuk hoger. Daarnaast kan je de kantinedienst afwisselen met het jureren van wedstrijdonderdelen. Een leuke afwisseling”. En op dergelijke dagen doen Nel en Mariska graag zelf mee op het veld (de 5000 meter bijvoorbeeld).

Wat doe je zoal buiten deze Statina tijd?

Deze vraag geeft uiteraard veel verschillende antwoorden. Anita: “Naast mijn vrijwilligerswerk bij Statina ben ik postbezorger bij de concurrent van TNT”. Joke besteedt veel tijd aan de kleinkinderen. Nel werkt parttime als jeugdverpleegkundige op het consultatiebureau. “Het gaat om kinderen van 0 tot 4 jaar. Dat doe ik 18 uur per week, dus dan kan ik best een keer in de week iets voor Statina doen”. En Mariska geeft 4 dagen les aan de Hogeschool Utrecht, les in fysiotherapie. “En met 3 kinderen thuis (van 15, 11 en 9 jaar) is dat al druk genoeg. Van trainen en lopen komt het dan niet zo vaak. Maar dat doet Gerard wel…”

Wat is het leukste wat je in de kantine hebt meegemaakt?

Op deze vraag komen de anekdotes los: Joke: “Een tijdje terug zei Hans van den Hurk tegen me: ‘ik vind het toch altijd zo leuk als jij er bent Joke, van jou krijg ik altijd een koekje bij de koffie’. Daar geniet ik van!” Anita: “Als je dan een keertje niet kunt dan is het leuk te horen dan men blij is dat je er weer bent”. Nel: “Misschien niet zo leuk maar... het is van de winter wel een keer heel koud geweest in de kantine, toen deed de verwarming het niet, misschien iets met de ketel. Nou toen heb ik de Glavimans gebeld, en die hebben toen in het weekend staan klussen hier. En dat is helemaal goed gekomen.” Mariska: “Laatst hadden we nieuwe chocomel, en was het niet duidelijk hoeveel scheppen poeder er in een beker moest. Dus mochten kinderen het even uitproberen: hoeveel schepjes moeten erbij tot ie lekker is. En grappig ook: soms lopen moeders (op de skatebaan) met hun kinderen mee.”

Wat kan een reden zijn voor andere leden (of familie van leden) om ook te komen helpen en wat van hun vrije tijd te steken in de kantinedienst?

Nel en Marika: “Combineren van activiteiten, bijvoorbeeld kantinedienst draaien op tijden dat je kinderen aan het trainen zijn. Je moet ze toch brengen en halen, althans de kleintjes”. Joke: “als je graag je handen uit de mouwen steekt en je nuttig wilt maken, dan is dit gewoon erg leuk. Na afloop kun je gezellig met die sportende mensen een praatje maken, en veel mensen zijn in voor een grapje.” Anita: “Je maakt je nuttig, ontmoet mensen en het is voor mij ontspanning!”


Extra
Aan Patricia Glavimans zijn nog enkele andere vragen gesteld. Patricia is duidelijk de spil van de groep. Zij coördineert de activiteiten, regelt de inkoop, stuurt de vrijwilligers aan, handelt de kas af, en zorgt dat de kantine er altijd piekfijn uitziet. Daarnaast zit zij ook in de wedstrijdcommissie, is altijd bij de inschrijving van loopevenementen actief, en zorgt dat er erwtensoep is bij de jaarlijkse Meentcross. Heeft een jurydiploma, en gaf vroeger ook wel eens les aan de kleintjes op de baan. En vroeger was ze ook verantwoordelijk voor de ledenadministratie. Aan Patricia vroegen wij:

Zijn er genoeg vrijwilligers voor kantine (en andere activiteiten)?

“Nooit. Er zijn zoveel dingen die gedaan moeten worden. Het is een klus om het steeds met een paar mensen te runnen, en om nieuwe vrijwilligers aan te trekken. Het gaat bij de kantine niet alleen om het runnen van de bar op gezette tijden, het gaat ook om het schoon en netjes houden. Daar zorg ik geregeld voor, samen met een paar dames. De kleedruimten worden door de gemeente gedaan, maar de kantine moeten wij zelf doen.”

Wat zou er moeten gebeuren ten aanzien van het vrijwilligersbeleid?

“Kijk. Bij andere sportverenigingen betalen de leden voor hun vrijwilligersuren. Zij krijgen korting op hun contributie als ze een aantal uren vrijwilligerswerk hebben gedaan. Maar ik vind dat te dwingend, het is te veel opgelegd, het lijkt dan een soort straf. Ik vind dat het vanuit de mensen zelf moet komen. Het moet gezien worden als aardigheid, een soort liefde voor de club. Als ideaal zie ik een soort roulerend systeem, waarbij bijvoorbeeld per maand een bepaalde groep verantwoordelijk gesteld wordt voor het runnen van een aantal dingen van de vereniging, kantine of materiaalruimte, enz., met een soort vaststaand korveelijstje. En bij de pupillen zou de trainer het centrale punt moeten zijn die aanstuurt of de ouders probeert te bewegen iets te doen voor de vereniging. Daar is veel gelegenheid voor want de kleintjes worden meestal gebracht en gehaald.”



Lees meer berichten