Nieuwsbericht

21-04-2015

Gegokt en “verloren” – Enschede Marathon

Maanden werk je er naar toe. Duurloopjes van twee uur of meer staan wekelijks op het schema. Na al die voorbereidingen, is het dan eindelijk zover. Het moment suprême, de dag van de marathon.


In alle vroegte vertrok ik vanuit Leerdam om op tijd het startnummer op te kunnen halen. 128, met dat nummer moest het gebeuren. Stom bijgeloof misschien maar met een beetje ombuigen kon ik er mijn geluksgetal er van maken: 1-2+8=7. Een beetje geluk aan je zijde is wel handig maar uiteindelijk moet je het toch zelf doen. Het doel: ergens tussen de 2.45 en 3.00 uur finishen.



Om 10 uur werd, voor iedereen wie Rotterdam gemist had, het startschot gegeven op de Boulevard van Enschede en zoef weg waren de Kenianen. Op gepaste afstand zocht ik het groepje van Karen van Proeyen op. Zij wilde de Olympische limiet lopen voor België (2.42) en had daar twee hazen voor mee genomen naar de Overijsselse plaats. Met een eerste kilometer van 3.45 en daarna veel kilometers van rond de 3.50, was het een lekker tempo. Echter, de Belgische moest na net geen 10km de groep laten gaan en met haar de hazen. Dit zette mij voor een dilemma: meegaan met de groep en het risico lopen dat zij gaan versnellen of bij Van Proeyen blijven met het risico dat zij op ging geven aangezien ze vanaf kilometer 3 al zei dat het niet goed voelde. Het laatste zou betekenen dat ik dus alleen kwam te lopen.


Niet heel slim achteraf, maar ik koos voor de eerste optie. Dat ging nog verrassend goed, tot kilometer paal twintig. Daar moest ik de groep laten gaan en kwam ik alleen te lopen. Met een doorkomst van 1.22.18 op de halve marathon, zat ik onder mijn pr op die afstand en ruim op schema om onder de drie uur te finishen. Het schema waar ik op liep moest ik de kilometers daarna laten gaan, maar met een doorkomst op de 30km van 2.02, leek het erop, zelfs met verval dat de drie uur grens nog altijd haalbaar was.


Daar dachten mijn benen helaas anders over, want niet veel later stond ik volledig geparkeerd. Zonder enige waarschuwing vooraf blokkeerden ze compleet. Met een tempo wat voor mij nog langzamer was dan inlopen vervolgde ik mijn weg naar de finish. En die weg is dan lang! Zeker als je  vanuit Enschede een lange rechte weg naar Glanenburg moet volgen, om aan het einde een u-bocht te maken en die hele lange rechte weg weer terug te lopen.


De aanmoedigingen langs de kant, want ook in Enschede kennen ze het geel-zwarte-Statinashirt, hebben me zeker geholpen om (onderkoeld) de finish te halen, in een voor mij op dat moment zeer teleurstellende 3.13.21. Ik begin inmiddels ook te zien dat 3.13 een hele mooie tijd is. Zeker als je er bij bedenkt dat het mijn debuut op de marathon was!


Hoe liep het af met Van Proeyen? Net na het halve marathon punt kwam ze mij weer voorbij. Ik haalde haar na 25km weer in en zij mij na 30km. Tot mijn verbazing zag ik haar een kilometer verderop stil staan. Uiteindelijk heeft ze de race toch gestaakt.


Ik heb verder geen Statina mensen gezien, of in de uitslag kunnen ontdekken.


Uitslagen:


3.13.21 – Michael van Baal


Met sportieve groet,


Michael van Baal




Lees meer berichten