Nieuwsbericht

27-10-2013

Amsterdam Marathon – 20-10-2013

Na een onrustige nacht, ja toch wat gespannen voor de legendarische afstand, ging om 06.30 uur de wekker…

Na het gebruikelijke ritueel zoals eten, wassen en het toilet stond om 07.15 uur onze diesel uit Heukelum op de stoep. Ik had Gerrit nog gesproken de dag ervoor en dat klonk niet best. Hij had geen stem meer over, daarbij optellend zijn pijnlijke rechterbil en een aanhoudende verkoudheid, dat beloofde niet veel goeds… Ondergetekende was reeds ook in het bezit van een pijnlijke rechterbil (Harm, Sandra en Daniëlle: Het is niet wat jullie denken…) en nog wat snotterend van een paar dagen snuiten, toch gingen we vol goede moed richting onze hoofdstad.

Daar aangekomen was het vinden van een parkeerplaats een fluitje van een cent, omdat we de vrijdag ervoor al hadden besloten om ons startnummer op te halen. Na een kleine 5 minuten lopen kwamen we aan bij het Olympisch Stadion, waar het al een drukte van jewelste was… Besloten om toch maar eerst om te kleden en daarna aan de koffie en thee te gaan.

Het was reeds 09.00 uur geworden en we besloten om naar het startvak te gaan… Onderweg nog even de tassen afgeven en achteraan aansluiten voor de ingang van de tunnel, helaas geen tijd om in te lopen. Met nog 5 minuten te gaan nogmaals de strategie doorgesproken: Richttijd 3.59.59 met een snelheid van 5.41 per kilometer, en ja hoor daar gingen we.



De eerste 18 kilometer zaten we goed op schema maar ik merkte dat Gerrit moeite had om het tempo vol te houden… ‘Ga maar!’ riep hij, ‘Ik kom wel!’, en nog voor het bruggetje over de Amstel besloot ik om wat te versnellen. In de verte doemde de waterpost van de 20 kilometer op en daar aangekomen kreeg ik van Ron een flesje cola en 10 meter verderop de aanmoedigingen van Corina. Ron, nog bedankt, het smaakte goed! Wel kreeg ik na het gelletje van de 20 kilometer een misselijk gevoelen en dacht ik dat de inhoud er weer uitkwam, maar gelukkig zakte het snel.



Na de boog van de 21.1 kilometer, met een doorkomst van mij van 2.01.03 en Gerrit van 2.01.47 zaten we nog aardig op schema, maar zoals we allen weten begint de marathon pas bij 30 kilometer en daar aangekomen zat Gerrit reeds 6 minuten boven het schema, maar ik tot mijn verbazing nog maar 34 seconden… Op naar de volgende doorkomst op 40 kilometer, die we moesten afleggen binnen de 3.48.00, maar bij het 37 kilometerpunt ging het fout met mijn rechterkuit… Kramp... Stop… Rekken… Wandelen… Stop… Rekken… Wandelen en bij het 38 kilometerpunt en een kilometertijd van 12 minuten trok de pijn eindelijk weg… Rustig verder naar de finish gelopen… Met in het achterhoofd dat een tijd onder de 4 uur niet meer haalbaar was, was ik toch best tevreden over de eindtijd van 4.16.31. Na het uithijgen over de dranghekken en het omhangen van de medaille zag ik dat Gerrit gefinisht was in 4.20.30, proficiat Gerrit.



Al met al weer een memorabele dag en na een warme douche en de nodige hersteldrank vertrokken we weer terug naar de thuisbasis.

Met vriendelijke groet,
Wilco 't Lam



Lees meer berichten