Nieuwsbericht

02-10-2013

40. Berlin Marathon – 29 september 2013

Voor een beginnende Nederlandse marathonloper liggen de eerste twee opties wel voor de hand: de marathons van Amsterdam en Rotterdam. Maar: wat doe je als je die twee hebt gedaan? Ik had mijn keus daarvoor laten vallen op de marathon in Berlijn. Het jaar 2013 is een jubileumjaar voor deze marathon (de 40e) en bleek ook het laatste jaar te zijn dat je zomaar kon inschrijven (je moest er wel tijdig bij zijn: binnen 3 uur waren de 40.000 startbewijzen weg); vanaf 2014 wordt er – eigenlijk wel zo eerlijk – geloot.

De voorbereiding voor deze marathon verliep goed. Ondanks de warme zomer (zeker in Italië) stevig doorgetraind, en begin september twee PR’s gelopen (halve marathon en 30 km): een stap voorwaarts leek gezet te zijn. De laatste week echt gas terug genomen; en vreemd genoeg gaan de benen dan als lood aanvoelen. Ik herkende dat van de aanlopen naar eerdere ‘grote’ lopen: de benen voelen echt niet goed. Op de dag zelf bleek de vorm er dan vreemd genoeg wel weer te zijn. Ik hoopte nu maar op diezelfde combinatie.

Naar Berlijn ga je echter niet alleen om de marathon te lopen: ik was benieuwd naar de verschillen met mijn eerste keer in Berlijn – toen mét muur (in 1986) en mijn trouwste supporter (Carleen) ging mee, zonder enige Berlijn-ervaring. Van veel rusten was dus geen sprake: we hadden fietsen meegenomen, en hebben vele wijken, bezienswaardigheden, muurrelicten en eettentjes daarmee aangedaan. Sterker nog: we hebben niets met het OV gedaan, zelfs op de marathondag hebben we de fiets naar start en finish genomen.

En die start was vroeg (9.00 uur), en werd nog vroeger: 8.45 uur (i.v.m. tv-uitzending)! Dat betekent met mijn maag om 5.00 uur opstaan, want 3 uur voor aanvang moet het ontbijt erin zitten! Om 7.30 uur op de fiets gestapt, en rustig naar het startgebied gefietst. Behoorlijk fris om die tijd (ca 5 oC), maar met een strakblauwe hemel. Ik kom terecht in startvak D (geplande tijd: 3.00-3.15), waar ik gelet op tijden in A’dam en R’dam (3.13 en 3.09) ook thuishoor. Opvallend is dat het startvak bijna breder is dan dat het lang is. We worden toegesproken door Haile Gebrselassie!
En dan is er die fenomenale start: met zoveel naast en achter elkaar in een redelijk gelijke cadans. Pas na 2,5 km wordt het ietsje smaller, maar de drukte om je heen blijft verbazen als je het vergelijkt met de grote marathons in Nederland. De sfeer binnen het loopgezelschap is goed, het publiek opzwepend en veel live muziek naast het parcours (waarbij ik bijzonder heb genoten van de vele cool jazz-groepjes).

De loop zelf verliep als in een roes. Halverwege nog net op schema om binnen de 3 uur uit te kunnen komen (1.29.48); maar van verval mocht dan geen sprake zijn. Ik kon echter vlak blijven lopen, tot zelfs wat versnellen. Een laatste aanmoediging van Carleen net voor de Brandenburger Tor, maakte de laatste 0,5 km nog wat gemakkelijker. Wat een fantastisch gevoel om dan onder de 3 uur te finishen: 2.58.20!

Iemand een tip voor een volgende uitdaging? Ik weet het even niet; eerst maar even hiervan genieten.

Danielle Schouw was naar mijn weten de enige andere Statina-loper. Ook zij was razend enthousiast over deze marathon en verscherpte haar PR met maar liefst 6 minuten: 3.42.50.

Marc Laeven

PS De omstandigheden waren welhaast ideaal te noemen: er werd op die dag een nieuw WR bij de mannen gelopen (maar bijvoorbeeld ook een bij de Dames masters 40+).





Lees meer berichten