Nieuwsbericht

04-02-2013

MidWinterMarathon Apeldoorn verslag 2 - 03-02-2013

En al was de voorbereiding door de winterse omstandigheden niet voor iedereen ideaal geweest, toch stonden er zo’n 12.000 lopers aan de start van de 40e editie van de verschillende onderdelen van de MidWinterMarathon. Parkeren bij de kazerne en dan met de bus naar de sporthal om je om te kleden.

In de sporthal leek het overigens meer op het spreekuur van een blessurepost dan een omkleedruimte. Een scala aan blessures aan alle mogelijke lichaamsdelen trekt aan je voorbij. Hebben ze tot doel om op voorhand de prestatie alvast te rechtvaardigen?

Als we om 12.00 uur met de marathonlopers en de lopers van de Asselse Ronde (28 km) in het vak staan blijkt van het startschot een enorme genezende werking uit te gaan.

De eerste kilometers gaan over brede wegen door de betere wijken van Apeldoorn. Het is vrij lastig om te zien wie nu wat loopt en bij welk
tempo je je het beste kan aansluiten. De eerste vijf kilometer gingen in 23 minuten. Na 10 kilometer stond er 47 minuten op de klok. Hoewel dat niet de bedoeling was – de marathon was bedoeld als een voorbereidende duurtrainingsloop op Rotterdam – voelde het wel OK. Vijftien kilometer in 1:10. Tevreden kon ik vaststellen dat ik drie jaar geleden een dergelijke tijd nog liep op de Zevenheuvelenloop, maar ja, die was dan ook maar vijftien kilometer.

In eenzelfde tempo rijgen zich de kilometers zich aan elkaar, soms gaat de weg verraderlijk langzaam omhoog, dan weer naar beneden. De ene keer heb je uitzicht over de heide en de bossen en dan loop je vier kilometer langs een provinciale weg.

De halve marathon leverde een tijd op van 1:39. Zeven kilometer later volgt dan een lastig moment: de lopers van de Asselse Ronde gaan rechtdoor en finishen binnen de kilometer, de marathon gaat rechtsaf voor nog een ronde van 16 kilometer. En ineens loop je dan alleen, weer door de buitenwijken van Apeldoorn op weg naar Hoog Soeren.

Na dertig kilometer word ik gedwongen tot een sanitaire stop. Als ik beter had opgelet had ik kunnen zien dat 500 meter verderop een verzorgingspost met toiletten was maar op dat moment was ik al blij met een boom. Wat een feest om daarna weer te gaan lopen, ongeveer alles aan spieren, pezen en wat er nog meer nodig is om in beweging te komen protesteert. Maar een mogelijk goede tijd dwingt je om maar even op je tanden te bijten.

Op vreemde plekken (33,5 en 35,8 km) worden dan nog tussentijden doorgegeven. Het lukt me dan allang niet meer om uit te rekenen wat dat dan betekent voor de eindtijd. Daar krijg ik pas weer zicht op bij de 40 kilometer. Het makkelijst is dan gewoon nog twee keer vijf minuten te rekenen. Dat moet ik dan wel twee, drie keer doen omdat ik enigszins verbaasd begrijp dat ik dan op 3:20 zal uitkomen (mijn doelstelling voor de marathon van Rotterdam). Nog een paar bochten en dan kom je uit bij de Loolaan, een eindeloos lijkende rechte weg naar de finish.

Uiteindelijk kwam er 3:18:54 op de klokken te staan. Een mooi avontuur beëindigd met een persoonlijk record.

In de uitslagenlijst zag ik dat ik niet het enige Statinalid was dat de reis naar Apeldoorn had ondernomen:

Rob Jodies liep de marathon in 3:53:08, Cees Verbeek de Asselse Ronde in 2:18:15 en Jeroen Wolff (1:48:05), Nico Brand (1:56:07) en Dorien Stroomberg (1:56:11) liepen de Mini-marathon over 18,5 km.

Voor foto's zie het nieuwsbericht hiervoor.

Erik Brandsema



Lees meer berichten