Nieuwsbericht

13-09-2011

Slopende dubbele meerkamp in Lisse - 20/21-08-2011

Na flink wat voorbereiding, waarbij trainingen in Stadskanaal en Utrecht geen uitzondering waren, was het dan eindelijk zover voor ons (Kitty van Berkel, Marc Lommert en Marijn Wouters). Op zaterdag 20 augustus en zondag 21 augustus vonden de officieuze wereldkampioenschappen ultra-meerkampen plaats: Een double heptathlon (14-kamp) voor de vrouwen, en een double decathlon (20-kamp) voor de mannen. Samen met ongeveer 60 andere mannen en 30 andere vrouwen gingen we de strijd aan.

De meerkamp werd goed geopend door een feestelijk welkom op vrijdagavond bij kasteel Keukenhof. De sfeer zat er al meteen goed in, en er werd kennis gemaakt met atleten uit Nieuw Zeeland, Duitsland en Italie. Na een rondleiding, het introduceren van de sponsors, de uitleg van de laatste regeltjes, een gezamelijke maaltijd en de grote groepsfoto (met gesponsord trainingspak) gingen we met zín allen vroeg naar bed. De volgende dag moesten we er namelijk vroeg uit: Rond 6 uur stonden wij al naast onze tent of in de hotelkamer.

Met name voor de mannen begon de zaterdagochtend zwaar. Zowel Marc als Marijn kwamen goed uit de sprint, hoewel Marijn eventjes een tegenslag had doordat zijn serie opnieuw moest lopen i.v.m. een fout bij de electronische tijdwaarneming. Meteen daarna moesten we al door naar het verspringen, waar Marc met een voor zijn doen middelmatige sprong (6.38) toch het verst kwam van het hele deelnemersveld. En voordat hij zichzelf uit de bak kon hijsen moesten we al weer door voor 200 meter hordenlopen. Met name Marijn keek absoluut niet uit naar hordenlopen, maar de uiteindelijke resultaten van zowel Marc als Marijn vielen niet tegen. Om 10.00 uur was het al weer tijd voor kogelstoten, waar Marijn helaas zijn doel van 9 meter met 5 centimeter miste, maar waar Marc een prachtige prestatie neerzette door ruim over de 10 meter te stoten.

Terwijl de heren bezig waren begon Kitty ook al flink op te warmen. Onze Kitty moest aan de slag op de 100 meter horden, waar ze het er netjes van af bracht met een tijd van 18.0, de 5e tijd bij de dames. Niet lang daarna moest ze hoogspringen, waar ze een mooie prestatie van 1.46 neerzette. Daarna volgde een flinke adempauze voor een van de minder prettige nummers van de dag: De 1500 meter. Hoewel Kitty geen held is op de lange afstand, zette ze tijdens de 1500 meter toch nog een respectabele tijd neer, en hield ze zichzelf heel voor wederom een hordennummer: De 400 meter.

De mannen waren ondertussen begonnen aan het zware gedeelte van de 1e dag: Een 5 kilometer, gevolgd door een 800 meter. Zowel Marijn als Marc zetten hun vooraf geschatte tijd neer op de 5 kilometer, en Marijn pakte vervolgens de dagwinst op de 800 meter met een tijd van 2.08. Een half uur later moesten we meteen door naar het hoogspringen, niet echt Marijnís favoriete onderdeel. Dit was ook te merken aan de prestatie, waar hij niet geheel tevreden mee was. Marc sprong een mooie hoogte van 1.71, ondanks de vermoeidheid in de kuiten en met slechts 6 pogingen. Helaas bleken Marcís kuiten niet in staat de daaropvolgende 400 meter zonder kramp af te leggen, en moest hij halverwege een dribbelpas inzetten. Marijn had nog een mooie race in de benen en pakte de 2e dagtijd met 53.3.

Kitty was ondertussen begonnen aan de laatste 3 onderdelen van de dag: 400 meter horden, kogelstoten en de 200 meter. Na een redelijke 400 horden sloot ze kogel prachtig af met de 2e stoot van de dag en een PR. En alsof dat nog niet genoeg was, besloot ze ook de 200 meter erg mooi af te maken met een flinke eindsprint en een mooie tijd van 28.97.

Ook Marc en Marijn waren aangekomen bij de laatste onderdelen van de 1e dag. Na een redelijke sessie kogelslingeren, waar beide heren met gemengde gevoelens vandaan kwamen, volgende het laatste onderdeel: De 3000 meter steeple chase. Een erg zwaar onderdeel, waarbij door het deelnemersveld ook nog erg hard gestart werd, maar gelukkig was het voor ons beiden binnen 13 minuten voorbij.

Na een kort bezoek aan de aanwezige masseuses en de waterbak bij de steeplechase om de kuiten rust te gunnen werd er met zín allen gegeten op de baan. Zoals het echte atleten betaamt: Pasta!



Na een goede nachtrust stonden we al vroeg weer op de baan. Ondanks de stramme spieren moesten de mannen weer aan de slag met 110 meter horden, terwijl Kitty zich opmaakte voor de 100 meter sprint. Marc zette een erg nette prestatie op de horden neer, en Marijn was al lang blij dat hij het er heelhuids vanaf bracht. De heren moesten vervolgens meteen door naar discuswerpen, waarbij Marc met slechts 1 geldige worp toch een nette 28 meter wierp. Marijn was ondertussen erg tevreden met een PR van 26 meter. Geen rust voor de heren: de 200 meter begon bijna meteen daarna, en op dit koningsnummer liet Marc zien waarom hij een sprinter is. Ondanks de tegenwind zette hij de snelle tijd van 23.56 seconden neer, en pakte daarmee op 2-honderdsten de eerste tijd van de dag. Ook Marijn liep een mooie tijd, slechts 2-honderdsten boven zijn PR.

Kitty liep ondertussen de 100 meter, waar ze ondanks de langzame start erg veel mensen terugpakte op het laatste stuk. Met vervolgens een wat tegenvallende sessie verspringen dook er een blessure op in beiden kuiten. Gewapend met flink wat sporttape en een bezoek aan de massagetafel liet Kitty zich niet uit het veld slaan, en ondanks het moeilijke lopen wist ze de daaropvolgende 400 meter af te maken. Het speerwerpen ging daarintegen weer erg goed, en ze wierp uit de drie-pas alsnog 24.78. Helaas liet de blessure haar niet met rust, en met name de daaropvolgende 800 meter viel Kitty erg zwaar. Desondanks heeft ze de race kunnen uitlopen, waarbij ze flink werd aangemoedigd door de aanwezige toeschouwers.

Gedurende het hele weekend hebben de atleten nooit alleen gestaan: Ouders, vriendinnen en zusjes, en ook flink wat mensen van Statina, lieten zich op zondag zien. Kevin en Fenne zijn zelfs speciaal op zaterdag twee uur onderweg geweest met het openbaar vervoer om ons te zien sporten!

Voor de mannen was ondertussen het polsstokhoogspringen begonnen, zowel voor Marc als Marijn niet echt een geweldig onderdeel. Desondanks kwamen zij tot een respectabele hoogte van 2.40 en 2.80 meter. De daar op volgende 3 kilometer was voor ons beiden goed te doen, en de daarna gelopen 400 meter horden ging erg netjes, met een tijd van 1.02 voor Marc en 1.04 voor Marijn. Met speerwerpen wist Marc een erg nette worp van 45 meter neer te zetten, en daarmee een van de beste worpen van dat weekend. Ook Marijn was erg tevreden met een PR van 35 meter. Met een flinke rustpauze konden we ons voorbereiden op de laatste 3 onderdelen.

Kitty kon ondertussen de 200 meter horden uitlopen, ondanks de heftige pijn in haar kuiten, en sloot ook discuswerpen mooi af met 28 meter! Het laatste onderdeel voor haar, de 3000 meter, viel erg zwaar door de blessure, maar op pure wilskracht wist ze ook dit onderdeel af te ronden. Daarna zat haar 14-kamp erop: Eten!

De mannen hadden nog 3 onderdelen te gaan. Na een erg snelle 1500 meter werd er meteen begonnen aan het hinkstapspringen, erg zwaar op dat moment vanwege de vermoeide kuiten. Desondanks zette Marc wederom de beste dagprestatie neer, en ook Marijn was niet ontevreden. En daarna begon het laatste nummer: De 10 kilometer. Marijn besloot zijn streven van 10.000 totaalpunten te halen door alles te geven, en Marc trok zijn oranje zwembroek aan voor een wat relaxtere loop. Hij kon mooi genieten van het nieuwe wereldrecord (in een 20-kamp) op de 10, gelopen door Michiel de Ruiter. Onder het commentaar van Andy Houtkamp konden alle atleten uiteindelijk de eindstreep halen: Het zat er op! Met een tijd van 39.28 had Marijn zijn streven van 10.000 punten gehaald, en Marc besloot het weekend nog even netjes af te ronden door vrijwillig een 4 x 100 meter estafette (die eigenlijk voor de lol was toegevoegd) overduidelijk te winnen.

Na wederom een gezonde pastamaaltijd en het uitrusten van de kuiten in de waterbak was het tijd voor de prijsuitrijking. Kitty mocht al snel het podium beklimmen, voor een 3e plek bij de dames junioren met een puntentotaal van 4336.

Marijn werd even later naar voren geroepen als wereldkampioen bij de mannen onder 23 jaar met een puntentotaal van 10.054.

Marc zette, ondanks de catastrofale kramp op de 400 meter en een relaxte 10 kilometer, een goed puntentotaal van 9537 neer.

En toen was het weekend weer ten einde. Om half 12 namen we afscheid van onze medeatleten, die weer terug moesten naar hun hotel of vliegveld. Het was een moordweekend: Loeizwaar, maar ook een geweldige belevenis! Volgend jaar is het WK in Nieuw Zeeland, en er zijn al wat plannen geopperd...

Marijn Wouters



Lees meer berichten