Nieuwsbericht

13-09-2011

Strongman Run Antwerpen - 13-8-2011

Je bent niet goed wijs… Ga je dat echt doen? De filmpjes die YouTube liet zien, voorspelden ook weinig goeds. Grote spierbundels die tijgerend onder de laagste hindernissen door gingen. Klimmen over stapels autobanden. Wadend door water of glijdend over een zeepbaan. Helemaal onder de modder kwamen ze hijgend over de finish. En daar ging ik aan mee doen!
De Fisherman Friendschip Strongman Run… juist, voor echte bikkels!
Dit was de eerste editie in de havens van Antwerpen. Bij deze loop is een eindtijd niet het allerbelangrijkste, belangrijker is dat je heelhuids aan de finish komt en dat je zo vies mogelijk aan de finish komt…
Op zaterdagmorgen vertrokken een vriend, David, en ik samen naar Antwerpen. Na een klein uurtje filevrij rijden richting Antwerpen, konden we voor ons startnummer achter in de file aansluiten. De inschrijving verliep op zijn Belgisch! Er was namelijk maar één inschrijftafel, waar je het formulier van je startnummer in kon leveren. Hoewel de regen inmiddels met bakken uit de hemel viel, keken wij onze ogen uit. Grote kerels met enorme spiermassa’s stonden voornamelijk in de rij. Ik begon lichtjes bang te worden. Een slogan was dan ook snel geboren. D & D zonder spierballen…
Na het afhalen van de startnummers gingen wij voor het omkleden. Aangezien het enorm druk was al bij de toiletten (je had maar 1 toilet!) en aangezien onze spullen nog in de auto stonden, gingen we voor de gemakkelijkste optie. Omkleden in de auto! Allebei gingen we voor oranje en een Nederlandse vlag op het gezicht! Wielerhandschoentjes aan voor extra grip en op naar het parcours. Want om 15.00 zou het gaan gebeuren… Om ons heen waren er de smurfen, de krijgsmacht in uniform en heel veel gekken, onszelf meegerekend. Maar het zou België niet zijn, als de start een half uur zou worden uitgesteld, aangezien de wachtrij voor de startnummers nog altijd enorm was. Dan maar proberen warm te blijven. Uiteindelijk ging de klok toch naar voren en vlak voor de start vroeg een man speciale aandacht. Waarbij hij zijn vriendin ten huwelijk vroeg. Zeer romantisch, tijdens deze heftige race! Het grote aftellen kon gaan beginnen… 3…2…1 en daar klonk het startschot. Eindelijk was het zover. Op naar de eerste hindernis, over een grote strobaal heen. Dat was niet de moeite. Vervolgens lagen er een hele stapel autobanden waar je overheen moest klauteren. Met 1300 mannen en vrouwen was een file onvermijdelijk, duwen en trekken ook. Het mooie van deze loop is wel dat je elkaar helpt bij de hindernissen. Vervolgens gingen we door een tunnel met heel veel rook. Daarna moesten we met behulp van een touwnet over een zeecontainer klimmen, die best wel een beetje hoog was. Een paar blauwe knieën daargelaten ging me dat prima af. Vervolgens naar boven en naar beneden, net als bij een achtbaan. Midden op het pad hadden ze een soort van enorme tractorbanden neergelegd, waar je met behulp van een touw overheen moest gaan. Een grote spierbundel voor me kon er niet overheen, maar een duwtje van mijn kant had ook niet veel zin, met een paar man kregen we hem er overheen. Vervolgens weer een heuvel op en af. Het mooiste van dit alles komt nog. Met behulp van een glijbaan met heel veel water ging je naar beneden, echt vet. (dat ging supersnel). Op naar een steile helling waar je met behulp van een touw tegenop moest klimmen. Ondanks de miezerregen was het hier superglad, dat kon toch niet. Wat hadden de organisatie bedacht, gewoon met douches naar beneden richten, wordt het vanzelf spiegelglad en is grip best lastig. Waar je naar boven gaat, moet je ook weer steil naar beneden. Met behulp van een touw, op je billen en met behulp van je hardloopschoenen gaat dit een stuk gemakkelijker en sneller. Op naar nog zo’n steile klim en daling. Even over een puincontainer heen en door de modder tijgeren en de eerste ronde van 6,5 km zat er op.






Op naar een volgende ronde, maar niet zonder een goed koud glas water. Een spons was hier niet nodig, die kreeg al die modder echt niet van je af! De tweede ronde was nog mooier, omdat je nog meer gaat genieten. Waarschijnlijk voor menigeen onvoorstelbaar, dat je van een wedstrijd over 13 km door bagger echt kunt genieten.
Maar meer nog dan bij een ‘gewone’ wegwedstrijd geniet je dan van alles daarna, een medaille, superstoer bandje, een mooi t-shirt, maar bovenal een heerlijk warme douche en het schouwspel in de douche (alles doen ze samen in België). De Fisherman Friendship Strongman Run, een sterke wedstrijd!

Daniëlle Schouw



Lees meer berichten