Nieuwsbericht

29-06-2011

Rondeelloop, een impressie - 21-06-2011

Een prachtig gerecht met de duurste ingrediŽnten en bereid door een topkok in een viersterrenrestaurant is uiteraard geweldig. Maar vaker is een simpel frietje met mayonaise die je eet met een prettig gezelschap in een alleraardigst frietkot veel aantrekkelijker.
Dat geldt zeker voor de Rondeelloop. Bijzonder aan deze loop is dat op de avond van de loop zelfs nog de pylonnen werden neergezet en het parcours werd nagelopen op oneffenheden. De tafels werden uitgeklapt en zelfs het startpistool werd nog getest of het nog werkte. De vrijwilligers zorgen dat iedereen die zich aanmeldt wordt voorzien van een startnummer en speldjes. De deelname is gratis, iets wat nauwelijks meer voorkomt.
Zie hier, we hebben een hardloopwedstrijd. Langzaamaan stroomden de leden van Statina binnen, mensen waarmee je tweemaal in de week en soms vaker gezellig kletst. In plaats van de zenuwen is alles wat je voelt en ziet een onderlinge gezelligheid. Er wordt niet gesproken over eindtijden, slechts vluchtig tussendoor. Er wordt niet gesproken over tactieken, die weet je en ken je van elkaar. Hier en daar hoor je verhalen over het parcours en wordt er gevraagd welke afstand er wordt gelopen. Toch zit er onder die schijnbare gezelligheid van de hardlopers ook een stukje fanatisme. We willen graag sneller zijn dan ons loopmaatje. Hoe dan ook, we blijven hardlopers. En we willen winnen.



Om 20.00 klinkt het startschot. De lopersmenigte komt in beweging. We duiken met zín allen omhoog de dijk van het prachtige stadje Culemborg omhoog. Een avondzon verrast onze ogen en de benen gaan verder de dijk op. Hier en daar kijken wielrenners verrast om te zien dat er hardlopers een wedstrijd aan het lopen zijn. Een stukje verder van de dijk duiken alweer de snelste lopers de dijk af, richting het weiland. Door het hoge gras crossen we verder. Koeien aan de andere kant kijken ons nieuwsgierig aan. Dan schuin rechts een brugje over. Daar moeten de benen even iets gas terug nemen aangezien het een scherpe bocht is. Vervolgens lopen we over een pad met bomen. Hondenbezitters die normaal van de rust genieten samen met de hond en een avondwandeling maken, weten niet wat ze moeten verwachten. Zomaar steeds een hardloper, want inmiddels is de hardlopersmenigte uit elkaar gevallen in kleine groepjes of soms in individuele lopers. Hier en daar maak je een praatje, tussen twee ademteugen door met een loper die je kent van de vereniging. Even gaat er ondertussen door mijn hoofd dat ik nog 5 rondjes mag lopen. Iedere ronde gaat over 2 km. We crossen langs het scorebord en ondanks dat we zeggen dat we het niet voor de eindtijd doen, moeten we hier zeker een blik op werpen. HardlopersÖ Daar worden we aangemoedigd door familieleden van hardlopers, lopers die helaas niet konden deelnemen (klasse, Angela, dat je ons hebt aangemoedigd! ) en vrijwilligers van de loop. Een puntje om even te versnellen. Bij ieder rondje wordt de lopersmenigte kleiner en het publiek groter, want de snelle lopers van de korte afstand blijven op de langeafstandlopers wachten om aan te moedigen. Dat is ook een verenigingsloop! Met opgeheven handen kom ik over de finish! Ik ben supertrots, niet zozeer op mijn eigen prestatie maar meer op de Rondeelloop zelf. Dat dit kan. Een prachtig parcours die we als Statina lopen. Aan de finish krijg ik water van een ander Statina lid en als ik een klein beetje bijgekomen ben, schenk ik ook weer beker vol en deze geef ik over aan de volgende loper! Zeker op naar volgend jaar, met misschien een afsluiting met een frietje!

Een deelneemster



Lees meer berichten