Nieuwsbericht

28-07-2010

Lopen op 2500 meter hoogte - 18-07-2010

Zoals waarschijnlijk heel veel Statinaleden, neem ook ik altijd mijn hardloopschoenen mee op vakantie. Niets is leuker dan lopen door onbekend gebied, verdwalen in een duister bos of eens een echte heuveltraining te doen in plaats van de Goilberdingerdijk op en af te draven.

Dit jaar ging ik met Yvonne en onze drie zoons op vakantie in de Dolomieten (Noord Italië). Een prachtig gebied met heel veel mogelijkheden voor een actieve vakantie. Zo hebben we een aantal keer met mountainbikes op grote hoogte (>2500 meter) gefietst, echt een bijzondere ervaring.

Collega-Statinaleden Ron en Corina van der Linden hadden me voor vertrek attent gemaakt op een heel speciale wedstrijd in de Dolomieten: Op zondag 18 juli was er een wedstrijd over 12,9 kilometer op het grootste bergplateau ter wereld: De Alpe di Siusi (zie www.alpedisiusi.it, categorie ‘News and Curiosity’). Vanuit Nederland had ik me al ingeschreven, dus op 18 juli lag het startnummer in alle vroegte al klaar.

Bijzonder aan deze wedstrijd was, naast dat het natuurlijk uniek is om op zo’n grote hoogte te lopen, het feit dat een groot aantal Keniaanse topatleten meedeed aan deze wedstrijd. De Keniaanse atletiekploeg had deze zomer een trainingskamp belegd op deze locatie. De Keniaanse atleten, onder wie Kwambai, Kosgei, Cherugayat en Lel liepen tijdens de wedstrijd graag mee om de andere lopers aan te moedigen. Dit deden ze met een brede lach, het leek echt of deze mannen nooit naar lucht moesten happen of zelfs maar één zweetdruppeltje moesten wegvegen. De toppers hadden allemaal een oranje t-shirt aan met op de achterkant hun persoonlijk record op de hele of halve marathon. Ik ken de Kenianen natuurlijk niet allemaal persoonlijk, maar er waren diverse lopers met 2.04 of 2.05 op hun shirt (op de hele marathon) en een enkeling had de halve marathon ooit binnen een uur afgeraffeld.

Voor mij persoonlijk was het één van de meest bijzondere en spectaculaire wedstrijden die ik ooit heb gelopen. De eerste 4 kilometer gingen (met een gemiddeld hellingspercentage van 7.5 %) voor mijn gevoel kaarsrecht omhoog. Vervolgens een aantal afdalingen die voor je gevoel ook te steil zijn: Je bent meer bezig met afremmen, en voorkomen dat je valt, dan echt ontspannen lopen. Tussendoor struikelde ik nog over een hekje dat ik door alle inspanningen niet zag. Mijn eindtijd was 1 uur 13 minuten, niet slecht, maar er waren diverse lopers die deze helletocht binnen 1 uur hebben afgelegd.
De gastvrijheid was enorm: Na afloop was er goed voer (braadworst en gebakken aardappelen) voor alle lopers. Het einde van een mooie ervaring!

Hieronder een sfeerreportage.

Groeten!
Harm Bodewes





Sjoerd en Jochem, twee van de drie zoons van Harm en Yvonne, samen met James Kwambai, 2e op de marathon van Rotterdam in het (ex aequo) parcoursrecord van 2.04.27:







Lees meer berichten