Nieuwsbericht

24-04-2017

60 van Texel 17 april 2017

Waar mijn trainer (Gerard Smit) inmiddels 50 jaar hard loopt, ben ik nog pas een kleuter op hardloopgebied (ondanks dat ik de leeftijd van 50 al even gepasseerd ben): mijn echte start met hardlopen is namelijk in 2010 begonnen. De afstand waar ik me klaar voor voelde is vanaf dat moment gestaag gegroeid. Van hijgend enkele kilometers kunnen volbrengen tot de laatste jaren steevast twee marathons per jaar lopen. Vorig jaar heb ik dat al eens uitgebreid met een bergmarathon.


Al trainende denk je dan aan nieuwe uitdagingen. Ik vond er één in de 60 van Texel: tweejaarlijks wordt die gelopen op tweede paasdag. Dit jaar heb ik daarom de Culemborg City Run aan mij voorbij laten gaan, en ervoor gekozen om de uitdaging op Texel aan te gaan. In de wetenschap dat 60 km ver lijkt, maar de echte toppers (of die-hards?) die dag voor 120 km gaan!


In de aanloop naar de 60 van Texel heb ik dankbaar gebruik gemaakt van het trainingsschema dat speciaal voor deze wedstrijd/afstand is opgesteld. Dat schema letterlijk volgen heb ik niet gedaan, maar de grote lijnen heb ik wel kunnen aanhouden. En dat betekende in het maximale weekend 20 km intensief op zaterdag en 45 extensief op zondag! Dat is veel, maar voordeel is dat je nieuwe trainingsrondes kunt ontdekken.


Je kunt de 60 van Texel doen, door op de dag zelf de boot naar Texel te nemen, en na afloop ook weer naar het vasteland terug te keren. Maar je kunt het natuurlijk ook combineren met een vakantieweek op Texel. Dat laatste hebben wij gedaan. De prognose wat betreft weer was niet florissant: koud, nat en veel wind. Dat hoort natuurlijk ook een beetje bij een Waddeneiland. Maar maakt je kledingkeuze wel lastig. Ik zag bij velen handschoenen, mutsen en lange broeken. Ik heb zelf gekozen voor korte broek, géén handschoenen of muts, en shirt met lange mouwen met – natuurlijk – Statina hemd on top.



De start was om 10.35 uur bij ’t Horntje, vlakbij de aanlegplaats van de veerboot. Ruim 500 lopers en daarnaast nog estafettelopers gaan dan van start. In de eerste 20 km zijn er twee grote stukken over het strand. En dat zijn zware stukken: het is hoog water (dus weinig stevig zand) en de wind (4 à 5 Bft) is pal tegen. Toch vind ik een lekker ritme. Van het strand afkomend is het tijd voor een (grote) sanitaire stop en verse schoenen en sokken (die Carleen me bij strandpaal 21 kan aanreiken). Mijn tocht gaat voort richting de vuurtoren bij De Cocksdorp. De wind is nog steeds tegen, maar op het fietspad door de duinen gaat dit toch lichter dan over het strand. Prettig is het om de 30km (halfweg!) te passeren voordat je het meest noordelijke punt bereikt. Vanaf dat meest noordelijke punt, kon ik heerlijk een halve marathon gaan draven naar het zuidoosten met de wind in de rug. Tijd om m’n shirt met lange mouwen uit te doen, en in enkel Statina-hemd verder te gaan.



Lopend over de Waddendijk haal ik de verloren tijd (wind tegen; sanitaire stop) weer in, naar het beoogde tempo van 5 min/km. Ik geniet van het landschap, de toeschouwers en het besef dat ik – na 45 km – nooit zover heb gelopen aan één stuk. Ik passeer Oosterend en vervolgens Oudeschild, en dan wacht me de laatste 4 km naar Den Burg. En die vielen tegen: het gaat dan deels omhoog (een stukje stuwwal!), weer tegenwind en ook nog een stevige bui over me heen. Ik accepteer dan ook dat ik niet binnen de 5 uur ga finishen. De officiële tijd werd 5.01.09 (er werd niet gewerkt met een mat bij de start; geen netto tijd dus; zelf klokte ik 5.00.45). Ik was en ben er tevreden mee. Weer een ervaring rijker!



Marc Laeven


PS Ik was niet de enige Statinaloper: Donné Tins liep mee in de estafetteloop.




Lees meer berichten